Μια εβδομάδα συμπληρώνεται από το θάνατο του καπετάνιου Γιάννη Σκοπελίτη, μιας εμβληματικής μορφής των Μικρών Κυκλάδων, που με το θρυλικό, ιστορικό πλοίο «Σκοπελίτης» εδώ και 70 χρόνια, από το 1956, ταύτισε το όνομά του με το Αιγαίο, με τα μικρά νησάκια – τη Δονούσα, τα Κουφονήσια, τη Σχοινούσα και την Ηρακλειά-, με την Αμοργό και τη Νάξο.
ΝΤΕΠΥ ΧΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ (hiotopoulou@gmail.com)
Ο Γιάννης Σκοπελίτης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών χτυπημένος από την επάρατη νόσο, το περασμένο Σάββατο 13 Ιουνίου 2026, και όλες οι Μικρές Κυκλάδες – μαζί και η Αμοργός και η Νάξος- βυθίστηκαν στη θλίψη.
Ήταν ο άνθρωπος που μαζί με τον πατέρα του, τον Καπετάν Δημήτρη (Καπετάν Μήτσο), ξεκίνησαν να ενώνουν τη Νάξο και την Αμοργό με τις Μικρές Κυκλάδες, από το 1956.
Το πλοίο Σκοπελίτης
Δύο χιλιάδες δέκα (2010), Αμοργός, Κατάπολα Αμοργού, Ναυτικό Πρακτορείο «Νικολάου Πρέκα» – Καφεζυθεεστιατόριο «Ναυτιλία».
Στου Πρέκα, με άλλα λόγια, είχα την τύχη να γνωρίσω τον Καπετάν Δημήτρη Σκοπελίτη – τον Καπετάν Μήτσο.
Άκουσα ωραίες ιστορίες από τον ίδιο και την παρέα του. Κάποια χρόνια αργότερα, έμαθα ότι ο Καπετάν Μήτσος έφυγε από τη ζωή.
Ανέβηκα στον «Σκοπελίτη», το θρυλικό πλοίο που χειμώνα καλοκαίρι, δαμάζει τη θάλασσα, με μπουνάτσα, με φουρτούνες, με κύματα, ταξιδεύει τουρίστες και νησιώτες, μεταφέρει πράγματα, προϊόντα, φάρμακα, μα πάνω απ’ όλα συντροφεύει τις Μικρές Κυκλάδες. Χειμώνα καλοκαίρι.
«Είναι πηγή ζωής, είναι η παρέα μας, είναι η συντροφιά μας, είναι τρόπος επικοινωνίας» μου έχουν πει νησιώτες που ζουν στις Μικρές Κυκλάδες, ρωτώντας τους, «τι εστί για εσάς ο ‘Σκοπελίτης’;»
Οι καπετάνιοι
Ταξιδεύοντας στις Μικρές Κυκλάδες, δεν έχανα ποτέ την ευκαιρία να επισκεφτώ τον καπετάνιο στη γέφυρα του πλοίου.
Επί 35 περίπου χρόνια (από το 1990 έως το 2024) στο τιμόνι ήταν ο Γιάννης Φωστιέρης ο οποίος για μια δεκαετία – μέχρι το 2000- ήταν στη γέφυρα μαζί με τον εκλιπόντα, τον Γιάννη Σκοπελίτη.
Ο καπετάνιος Γιάννης Φωστιέρης, τον Σεπτέμβριο του 2024 αποσύρθηκε από το τιμόνι του ‘Σκοπελίτη’ λόγω συνταξιοδότησης. «Όλα έχουν ένα τέλος» μας είχε πει τότε χαρακτηριστικά.
Ανέλαβε ο Δημήτρης Σκοπελίτης, υιός του εκλιπόντα Γιάννη, εγγονός του καπετάν Μήτσου. Τρίτη γενιά, κλείνει συνολικά καμιά 15αριά χρόνια στο συγκεκριμένο καράβι. Είναι λιγομίλητος, μετά δυσκολίας του ‘παίρνω’ κουβέντες.
Ο «Σκοπελίτης» της καρδιάς μου
Και όμως τον καπετάν Γιάννη Σκοπελίτη, δεν τον εγνώρισα… Η είδηση της απώλειας του, μου προκάλεσε ταραχή. Ήταν σαν να τον είχα γνωρίσει.
Κάθε φορά που θα ταξιδέψω με τον «Σκοπελίτη» αντλώ ιστορίες, εμπειρίες, ενέργεια! Συνομιλώ με το πλήρωμα, από τον μούτσο μέχρι τον καπετάνιο, από τον καμαρότο μέχρι τον μηχανοδηγό.
Ο «Σκοπελίτης» ξεκίνησε να δαμάζει τα κύματα το 1956 και έκτοτε δεν σταμάτησε ποτέ. Δεν φοβήθηκε ποτέ φουρτούνες. Όταν τα πλοία της γραμμής λόγω καιρού δεν ταξίδευαν εκείνος συνέχιζε.
Ο «Σκοπελίτης» είναι μάθημα ζωής, από το ίδιο το σκαρί του μέχρι τους Ανθρώπους του, από τον πλοιοκτήτη του μέχρι τους εργαζόμενους, το κατάστρωμα, το σαλόνι, την κουζίνα του.
Αποχαιρετώ τον καπετάν Γιάννη Σκοπελίτη που πλέον ταξιδεύει στους ουρανούς και στέλνω την αγάπη μου σε όλη την ‘οικογένεια’ του πλοίου, ευχόμενη «Καλές θάλασσες».
Να τον θυμάστε, θα τον θυμόμαστε, για πάντα, με αγάπη!
Φωτογραφίες αρχείου, δίχως του εκλιπόντος καπετάνιου Γιάννη Σκοπελίτη.
