Χτισμένη σε βράχο, σε σπηλιά, σε υψόμετρο 240 μέτρων, η Παναγία Κακαβιώτισσα στη Λήμνο, αποτελεί ένα από τα σημαντικά τοπόσημα του νησιού.
ΝΤΕΠΥ ΧΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ (hiotopoulou@gmail.com)
Σε μια απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων από την Μύρινα – την πρωτεύουσα της Λήμνου- στο δρόμο προς το χωριό και την παραλία του Θάνους, στρίβουμε με προορισμό μας την Παναγία Κακαβιώτισσα.
Είναι το εκκλησάκι χτισμένο μέσα σε βραχοσπηλιά, νοτιοδυτικά της Λήμνου, στη βραχώδη περιοχή του Κάκαβου.
Φιγουράρει στα περισσότερα δημοσιεύματα που αφορούν τη Λήμνο και η αλήθεια είναι πολύς κόσμος ανεβαίνει για να προσκυνήσει τη Χάρη της.
20 λεπτά περπάτημα
Δεν είναι δύσκολο το μονοπάτι! Ας ξεκινήσουμε από αυτό, για να σας ενθαρρύνουμε να το επιχειρήσετε, όταν επισκεφτείτε τη Λήμνο.
Από τον κεντρικό δρόμο – που υπάρχει και σχετική ταμπελίτσα- ακολουθείτε τον τσιμεντόδρομο που στη συνέχεια μετατρέπεται σε χωματόδρομο, συνολικού μήκους 2,6χλμ., και φτάνετε στο σημείο όπου παρκάρετε το όχημά σας.
Από εκεί ξεκινάει το μονοπάτι: στην αρχή θα ανεβείτε περίπου διακόσια (200) σκαλοπάτια, λαξευμένα στο έδαφος. Λίγο θα σας κουράσουν. Θα κάνετε και τις στάσεις σας, να πάρετε μια ανάσα, να αγναντέψετε και τη θέα!
Αφού τελειώσουν τα σκαλοπάτια, συνεχίζετε να περπατάτε σε μονοπάτι, ήπιο στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής.
Αφού τελειώσει και το μονοπάτι, σας απομένουν άλλα εβδομήντα (70) σκαλιά για να φτάσετε στον προορισμό σας!
Στο εκκλησάκι
Το εκκλησάκι της Παναγίας της Κακαβιώτισσας είναι χτισμένο μέσα σε βραχοσπηλιά, δεν έχει σκεπή ενώ ως φυσικό σκέπαστρο έχει τον ίδιο το βράχο.
Είναι μικρό σε έκταση, έχει εμβαδό 18,36 μ., είναι δίχωρο ενώ στην ίδια θέση μαρτυρείται η ύπαρξη μονυδρίου το οποίο τον 14ο αιώνα έγινε μετόχι και περιήλθε στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους.
Θεία Λειτουργία τελείται κάθε Τρίτη της Διακαινησίμου Εβδομάδας (Τρίτη του Πάσχα) και μεταφέρεται εκεί η εικόνα της Παναγίας Κακαβιώτισσας, η οποία αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο κινητό μνημείο από το μετόχι.
Χωρίς… κεριά – Απογοήτευση
Τάματα, καπελάκια, κομποσκήνια, εικονίτσες, κλάμερ μαλλιών, γυαλιά είναι κάποια από τα αντικείμενα πιστών που είδαμε να είναι αφιερωμένα στην Παναγία Κακαβιώτισσα.
«Δόξα τω Θεώ, Παναγιά μου, που με αξίωσες να ανέβω» έλεγε μια κυρία που κατάφερε να ανέβει παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε με τη μέση και τα πόδια της.
Μια άλλη κυρία, επίσης με πρόβλημα στο ένα πόδι, ανέβηκε και εκείνη.
Μονολογούσε ο κόσμος, Έλληνες ακόμη και αλλοδαποί, που είμασταν την ίδια στιγμή στο σημείο, ότι το εκκλησάκι ήταν παρατημένο, δεν ήταν περιποιημένο, και το βασικότερο ΔΕΝ είχε κεριά για να ανάψουν ένα κεράκι.
«Να το ξέραμε, να φέρναμε εμείς κεριά» έλεγαν κάποιοι. Την δυσαρέσκειά τους ανέφεραν και δυο αλλοδαπές γυναίκες – μητέρα και κόρη- με καταγωγή από την Κοπεγχάγη.
«Ανεβήκαμε, και παρόλο που δεν είμαστε χριστιανές ορθόδοξες, μας έκανε εντύπωση, ότι δεν υπήρχαν κεριά να ανάψουμε. Συνήθως, ανάβουμε κερί» μας είπαν.
Ναι, η αλήθεια είναι, ότι και εμείς τη νιώσαμε αυτήν την απογοήτευση. Δεν είναι δυνατόν να ανεβαίνεις μέχρι εκεί, και να μην υπάρχει ένα κερί να ανάψεις.
Κατ’ τα άλλα, υπήρχαν δυο τετράδια «Υπέρ Υγείας» για την αναγραφή των ονομάτων, που θα ήθελαν οι πιστοί να διαβαστούν. Κάποια στιγμή…
*
-Να φοράτε κλειστά παπούτσια, όχι σαγιονάρες, να έχετε μαζί μας καπέλο και νερό.
-Και φυσικά, να προτιμήσετε τις πρωινές ώρες ή τις απογευματινές για να ανεβείτε στην Παναγία την Κακαβιώτισσα. Βοήθειά σας, Βοήθειά μας!
