Είναι η χώρα του κρασιού, του τυριού και του ψωμιού. Είναι η χώρα που σε εκπλήσσει ευχάριστα, προσφέροντας σου πλήθος διαφορετικών μορφών τουρισμού, από γαστρονομικό και οινικό μέχρι πολιτιστικό, θρησκευτικό, φυσιολατρικό. Μια χώρα για όλες τις εποχές του χρόνου. Την ζήσαμε τρεις πολύ γεμάτες ημέρες, με αφορμή το Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης & Ταξιδιού – Art & Travel International Film Festival (ATIFF) που διεξήχθη στην Τιφλίδα, 26 – 29 Σεπτεμβρίου 2026. Πάμε;
Αποστολή + φωτ.: Ντέπυ Χιωτοπούλου (hiotopoulou@gmail.com)
Το ταξίδι μας στη Γεωργία ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε με υπέροχες εμπειρίες που θα κρατήσουμε μέσα μας για πολύ πολύ καιρό. Τρεις μέρες γεμάτες ωραίες εικόνες, γεύσεις, χρώματα, αρώματα, νέες γνωριμίες και συναντήσεις με παλιούς φίλους, και επίκεντρο την τέχνη, τον κινηματογράφο, τον πολιτισμό και εν τέλει τις δυνατές φιλίες που ήρθαν για να μείνουν.
Ένα Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης & Ταξιδιού – Art & Travel International Film Festival (ATIFF) που διεξήχθη για δεύτερη φορά στην Τιφλίδα, την πρωτεύουσα της Γεωργίας, ήταν αφορμή για το ταξίδι μας στην χώρα.
Από τις 27 έως και τις 29 Σεπτεμβρίου 2026, ταξιδέψαμε, γευτήκαμε, δοκιμάσαμε, χορέψαμε, συμμετείχαμε σε master classes μαγειρικής τοπικών τους προϊόντων, παρακολουθήσαμε workshops και παρουσιάσεις, χειροκροτήσαμε τους νικητές του ATIFF, βραβευθέντες και συμμετέχοντες.
Ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο φεστιβάλ, που κατάφερε να ενώσει μια πολυεθνική ομάδα ανθρώπων με κοινά, λίγο πολύ, ενδιαφέροντα, από τα γυρίσματα ντοκιμαντέρ και μικρού μήκους βίντεο και ταινίες μέχρι την τέχνη, τον πολιτισμό, το ταξίδι, την αγάπη -και την ανάγκη αν θέλετε- του καθενός να ταξιδεύει.
Τι κοινό λοιπόν θα μπορούσαν να έχουν μία αναγνωρισμένη δημοσιογράφος από την Αμερική και μία παραγωγός και δημοσιογράφος με ειδίκευση στη γιόγκα με καταγωγή από Αμερική και Ισραήλ; Ένα ζευγάρι Ιρανών και ένα Ινδών.
Τρεις Τούρκοι και πέντε Έλληνες, μία Ρωσίδα που ζει στην Ισπανία και δυο Ουκρανοί, δυο Πορτογάλοι και άλλοι τόσοι Πολωνοί και Ιταλοί, από Ομάν, Μαλδίβες, ΗΠΑ και Γεωργία.
Η συμμετοχή τους και το δέσιμό τους στο Art & Travel International Film Festival (ATIFF), πρόεδρος του οποίου είναι η Irina Khangoshvili και art director η Sofio Kalandadze.
Αυτές οι δυο κυρίες, μαζί με μια μικρή ομάδα, αλλά και την θερμή υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού Γεωργίας, του Εθνικού Τουριστικού Οργανισμού Γεωργίας (GNTA), του Δήμου Τιφλίδας, του Μουσείου Καλών Τεχνών Γεωργίας, της Ακαδημίας Τεχνών Apollon Kutateladze και χορηγών του ATIFF (ξενοδοχεία, εστιατόρια, οινοποιεία, μετακινήσεις) ήταν ο βασικός κρίκος μιας αλυσίδας γερά δομημένης.
Ξημερώματα η άφιξη
Το ταξίδι μας ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, μέσω Αθηνών, όπου στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» είχαμε χρόνο και να κάνουμε τις αγορές μας στα Duty Free (Αναχωρήσεις Α) αλλά και να απολαύσουμε τους χώρους του lounge της AEGEAN, να γευτούμε νοστιμότατες επιλογές και να χαλαρώσουμε λίγο πριν την επιβίβασή μας στο αεροσκάφος.
Δυόμιση ώρες είναι περίπου η πτήση’ μέχρι να σερβιριστείς, να τακτοποιηθείς, να περιηγηθείς λίγο στο Ίντερνετ, να γείρεις για έναν υπνάκο, ακούς από τα μεγάφωνα να σου αναγγέλλουν ότι σε λίγο φτάνουμε στο διεθνές αεροδρόμιο της Τιφλίδας «Σότα Ρουσταβέλι».
Και ενώ είναι ξημερώματα, το αεροδρόμιο είναι γεμάτο κόσμο, γίνεται ένας χαμός, αντίστοιχος που συναντάμε στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια, κυρίως κατά τις πρωινές – μεσημεριανές ώρες.
(σ.σ. Σε επόμενη ανάρτησή μας, θα σας πούμε τους λόγους για τους οποίους οι πτήσεις είναι προγραμματισμένες ξημερώματα, όχι μόνο από/προς Ελλάδα αλλά και από/προς άλλες χώρες).
Η άφιξή μας στην Τιφλίδα, συνοδεύτηκε από έναν γλυκό καιρό, με ωραίες για την εποχή – αλλά και την ώρα- θερμοκρασίες. Check in στο ξενοδοχείο, κάνα δυο ωρίτσες ύπνο και ραντεβού με τους συμμετέχοντες του ATIFF στις 10 το πρωί.
Grand Opening Ceremony
Τόπος άφιξης το Μουσείο Καλών Τεχνών της Γεωργίας που βρίσκεται στο κέντρο της Τιφλίδας, απέναντι από τη Βουλή. Μπορεί αυτό το διάστημα, όλη η πόλη να είναι ένα εργοτάξιο, καθώς σκάβουν για να περάσουν σωλήνες, ωστόσο, αυτό δεν μας πτοεί.
Το Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης & Ταξιδιού ‘άνοιξε’ με παραδοσιακούς Γεωργιανούς χορούς και με τη συνοδεία παιδικής χορωδίας.
Η πρόεδρος του ATIFF Irina Khangoshvili καλωσόρισε τους συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ, συστήνοντάς τους στο κοινό.
Ακολούθησαν workshop από την Michaela Guzy (USA) παραγωγό και δημοσιογράφου τουρισμού και masterclass για την AI εποχή στον κινηματογράφο από τον Alberto Rocco (Ιταλία), διευθυντή φωτογραφίας και ειδικός στην AI στον χώρο του κινηματογράφου.
Μια σύντομη ξενάγηση στους χώρους του Μουσείου (Museum of Fine Arts), γεύμα με παραδοσιακά εδέσματα, μεταξύ των οποίων και το χατσαπούρι (λεπτή πίτα με τυρί) που δεν λείπει από κανένα τραπέζι και σειρά είχε η παλιά πρωτεύουσα της Γεωργίας, η Mtskheta.
Να σημειώσουμε ότι το Μουσείο Καλών Τεχνών της Γεωργίας (7, Rustaveli Avenue, Tbilisi) άνοιξε το 2018 και στη συλλογή του περιλαμβάνονται 3.500 εκθέματα, έργα πάνω από 80 καλλιτεχνών που ολοκληρώθηκαν τα τελευταία 70 χρόνια.
Στην Mtskheta
Είναι η παλιά πρωτεύουσα της Γεωργίας και απέχει από την Τιφλίδα περίπου 25 χλμ. Η Mtskheta είναι χτισμένη στη συμβολή των ποταμών Μτκβάρι (Κύρου) και Αράγκβι (Άραγου), ενώ λόγω της ιστορικής της σημασίας και των πολλών πολιτιστικών της μνημείων, εντάσσεται στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Ένα από τα σημαντικότερα μνημεία με μεγάλη επισκεψιμότητα είναι η εκκλησία/μοναστήρι Jvari, απ’ όπου η πανοραμική θέα στην πόλη και τα ποτάμια που ενώνονται είναι μοναδική. Έξω από το μοναστήρι θα βρείτε πάγκους με είδη σουβενίρ, γούνινα καπέλα κλπ. καθώς και ροφήματα και σνακ.
Στην Mtskheta είναι και ο καθεδρικός ναός Svetitskhoveli όπου στο εσωτερικό του καθηλώνει τον επισκέπτη, ενώ μεταξύ άλλων, σταθήκαμε και μπροστά από την εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας.
Στις ιστορικές εκκλησίες της Μτσχέτα συμπεριλαμβάνεται και η Μονή Σαμτάβρο. Εκεί ανακηρύχθηκε ο Χριστιανισμός ως επίσημη θρησκεία της Γεωργίας το 326 μ.Χ.
Μνημόνιο συνεργασίας στην Κρατική Ακαδημία Τεχνών
Το πρωινό της δεύτερης μέρας του ATIFF μας βρήκε στην Κρατική Ακαδημία Τεχνών της Τιφλίδας Apollon Kutateladze, εκεί όπου η πρόεδρος του Φεστιβάλ Irina Khangoshvili υπέγραψαν με τον Πρύτανη και καθηγητή Karaman Kutateladze μνημόνιο συνεργασίας μέσα από το οποίο θα υπάρχει αλληλοεπίδραση ανάμεσα στους μαθητές της Ακαδημίας και του Διεθνούς Φεστιβάλ Τέχνης & Ταξιδιού.
Παρούσα στην υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας και η κοσμήτορας της Ακαδημίας – και μέλος της κρητικής επιτροπής του ATIFF- Nana Iashvili.
Ακολούθησε άλλη μια συνεργασία ανάμεσα στην Κρατική Ακαδημία Τεχνών Τιφλίδας και την Κρατική Ακαδημία Σχεδιασμού και Τέχνης του Kharkiv της Ουκρανίας (Kharkiv State Academy of Design and Arts – KSADA’s) μεταξύ του Πρύτανη κ. Kutateladze και της Κοσμήτωρ της Σχολής Οπτικοακουστικών Τεχνών και Τεχνολογιών των Μέσων κυρίας Anna Kurinnaya, η οποία είναι και πρόεδρος του Art & Travel Festival στην Ουκρανία και συνεργάτιδα του ATIFF στη Γεωργία.
Από την παρουσία μας στην Κρατική Ακαδημία Τεχνών της Τιφλίδας Apollon Kutateladze, δεν έλειψε η ξενάγησή μας στις αίθουσες με τους πίνακες ζωγραφικής, τα βιτρό αλλά και την πιο εντυπωσιακή, εκείνη με τους καθρέπτες. Να σημειώσουμε ότι η Ακαδημία στεγάζεται σε κτίριο του 1922 και βρίσκεται στο κέντρο της Τιφλίδας.
Ακολούθησαν exclusive masterclass από τον βραβευμένο με Όσκαρ Πολωνό παραγωγό και σκηνοθέτη κινούμενων σχεδίων Zbigniew Zmudzki και προβολή ταινιών όπως το Mauthausen του Αρίσταρχου Παπαδανιήλ και Παναγιώτη Κουντουρά.
Εξόρμηση στην οινική περιοχή Kakheti
Επιβιβαζόμαστε στα mini bus και ξεκινάμε τη διαδρομή μας για την οινοπαραγωγική περιοχή Kakheti. Απέχει 100 περίπου χιλιόμετρα ανατολικά της Τιφλίδας, και αυτό που έχει σημασία να πούμε είναι ότι:
– Στη Γεωργία υπάρχουν εννέα (9) οινοπαραγωγικές περιοχές, καθεμία με τις δικές της κλιματικές και εδαφολογικές συνθήκες, αναδεικνύοντας με τον δικό της τρόπο τις 525 γηγενείς ποικιλίες σταφυλιού που καλλιεργούνται στη χώρα.
Η Καχέτι (Kakheti) είναι η κυριότερη οινοπαραγωγική περιοχή της Γεωργίας, καθώς εκεί συγκεντρώνεται το 65-70% του συνόλου των γεωργιανών αμπελώνων. Υπάρχουν δέκα μεγάλα οινοποιεία – εταιρείες, ωστόσο δραστηριοποιούνται και πάρα πολλές οικοτεχνίες και μικρότερα οινοποιεία
– η Γεωργία είναι η γενέτειρα του κρασιού, καθώς η σχέση των Γεωργιανών με το κρασί κρατάει εδώ και 8.000 χρόνια. Τα αρχαιότερα ίχνη αμπελοκαλλιέργειας και παραγωγής οίνου, που χρονολογούνται στην 6η-5η χιλιετία π.Χ., εντοπίστηκαν στον αρχαίο νεολιθικό οικισμό Shulaveri Gora. Στο επίκεντρο της γεωργιανής οινοποίησης βρίσκεται το qvevri (κβέβρι), ένα πήλινο σκεύος (μεγάλο πιθάρι) θαμμένο στο έδαφος, το οποίο χρησιμοποιείται για τη ζύμωση και την παλαίωση του οίνου.
Σήμερα δε, η αδιάλειπτη γεωργιανή παράδοση της οινοποίησης σε qvevri περιλαμβάνεται στον κατάλογο της UNESCO για την Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά.
Επισκεφτήκαμε το Οινοποιείο MOSMIERI Chateau & Winery, που μου θύμισε δυο ‘δικά’ μας οινοποιεία: του Κυρ Γιάννη στο Γιαννακοχώρι Νάουσας με τον πύργο και το Κτήμα Γεροβασιλείου στην Επανομή με το εστιατόριο και θέα τους αμπελώνες (και στο βάθος τα βουνά του Καύκασου).
Κατά την παραμονή μας στο Οινοποιείο είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε αλλά και να συμμετέχουμε σε μαγειρικά masterclasses για ψωμί (shoti) -το ονομάζουν και ‘ψωμί της μητέρας’, έχει σχήμα κανό και ψήνεται σε πήλινο φούρνο, κολλώντας το στα τοιχώματα.
Επίσης, φτιάξαμε churchkhela (τσουρτσχέλα), παραδοσιακό γλύκισμα που αποτελείται από τον μούστο του σταφυλιού, με ξηρούς καρπούς και αλεύρι. Η παραδοσιακή τεχνική παρασκευής της churchkhela στην περιοχή Καχέτι εντάχθηκε στον κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας το 2015.
Και επίσης, khinkali (χινκάλι) πουγκιά ζύμης (dumplings) γεμιστά με κρέας. Ακολούθησε πλούσιο γεύμα συνοδεία βεβαίως τοπικού κρασιού του οινοποιείου.
Στο Tsinandali Estate
Λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, στο Tsinandali επισκεπτόμαστε το Συγκρότημα Alexander Chavchavadze Tsinandali Estate & House-Museum (tsinandali.ge/en).
Διασχίζουμε τους πανέμορφους και γαλήνιους κήπους και φτάνουμε στο σπίτι – μουσείο της πριγκιπική οικογένεια Chavchavadze, το οποίο άνηκε επί αιώνες.
Το κτήμα συνδέεται με το όνομα του Πρίγκιπα Alexander Chavchavadze (1786-1846), γιου του διπλωμάτη και πολιτικού Πρίγκιπα Garsevan, ο οποίος το μετέτρεψε σε επίκεντρο της πολιτιστικής ζωής της Γεωργίας.
Η πριγκιπική οικογένεια, γνωστή για την προώθηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ήταν η πρώτη που παρήγαγε κρασί ευρωπαϊκού τύπου και ενθάρρυνε την ευρωπαϊκή κλασική μουσική. Το πρώτο πιάνο με ουρά που ήρθε ποτέ στη Γεωργία εκτίθεται ακόμη και σήμερα στο Tsinandali.
Το συγκρότημα στο Tsinandali εκτείνεται σε μια έκταση 200 στρεμμάτων και περιλαμβάνει την ιστορική οικία, τον κήπο, ένα ιστορικό οινοποιείο εκεί όπου εμφιαλώθηκε για πρώτη φορά κρασί στη Γεωργία, κελάρι κρασιών, ξενοδοχείο και καφέ. Οι αμπελώνες έχουν αποκατασταθεί και η παραγωγή κρασιού έχει ξεκινήσει ξανά. Η συλλογή παλαιωμένων οίνων του Τσαβτσαβάντζε περιλαμβάνει περισσότερες από 15.000 φιάλες, με την παλαιότερη να χρονολογείται από το 1814.
Ο χώρος φιλοξενεί τακτικά εκθέσεις, συναυλίες, λογοτεχνικές εκδηλώσεις και σεμινάρια υψηλού επιπέδου (masterclasses) ενώ να σημειωθεί ότι από το 2008 έχει περάσει στον Όμιλο Silk Road Group, ο οποίος έχει επενδύσει περισσότερα από 12 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Έχουν αποκατασταθεί πάνω από 100 εκθέματα και έχουν αποκτηθεί περισσότερα από 500.
The Wine Station – Corporation Georgian Wine
Επόμενη και τελευταία στάση για αυτήν την ημέρα, το Κτήμα The Wine Station Estate, το οποίο λειτουργεί από το 1995.
Μια σύντομη επίσκεψη στους αμπελώνες του Κτήματος για λίγο τρύγημα και στη συνέχεια η διεύθυνση του Κτήματος, παρουσία της δικής μας αποστολής, αλλά και του ιδιοκτήτη Dimitri Nozadze, ο οποίος μάλιστα παρουσιάζεται στο περιοδικό Forbes, και φίλων του, είχε ετοιμάσει supra, δηλαδή παραδοσιακό γεωργιανό γλέντι με τοπικά εδέσματα και κρασί, για να γιορτάσουν τον φετινό τρύγο.
Τραγούδια και χοροί, τραπέζια γεμάτα παραδοσιακά γεωργιανά εδέσματα και κρασί, μουσικές, κέφι και γέλια ‘έκλεισαν’ μια πολύ γεμάτη μέρα, που μπορεί να είχε και τις αναποδιές της (σ.σ. χάλασε το ένα mini van και αναχωρήσαμε από το Κτήμα με καθυστέρηση) αλλά δεν το μετανιώσαμε καθόλου.
Να σημειώσουμε ότι από τον Ιούνιο του 2026, στο Κτήμα λειτουργεί και ξενοδοχείο, Hotel Wine Station, με 20 δωμάτια και όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Στο Κτήμα λειτουργεί εστιατόριο, καφέ μπαρ, υπάρχει πισίνα καθώς και γήπεδο για paddle. Η απόσταση από την Τιφλίδα είναι 120 χλμ.
Ο χορός της απελευθέρωσης
Η τρίτη και τελευταία μέρα του Φεστιβάλ συμπεριλάμβανε μια παρουσίαση όπου «Η ιστορία πουλάει τον προορισμό» από τον Hussain Shiham ερχόμενος από τις Μαλδίβες και ακολούθησε ένα βιωματικό workshop με τίτλο «Ο χορός της απελευθέρωσης – Dance of Liberation: Storytelling Beyond Borders» από την παραγωγό και δημοσιογράφο Parashakti Sky με καταγωγή από ΗΠΑ και Ισραήλ.
Δυο παρτενέρ, ένα μαντίλι στα μάτια, έντονη μουσική, μία αίθουσα. Χορός, απελευθερωτικός χορός όπως ακριβώς και ο τίτλος του βιωματικού workshop, που βεβαίως δεν χάσαμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε, και που θα το θυμόμαστε για πολύ πολύ καιρό!
Ξενάγηση στο παλιό κέντρο της Τιφλίδας
Η ονομασία της Τιφλίδας (Tbilisi) σημαίνει ‘ζεστή τοποθεσία’ και δόθηκε στην πόλη λόγω των πολυάριθμων θερμών πηγών της περιοχής. Είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Γεωργίας, με άνω του 1 εκατ. κατοίκων.
Πρόκειται για παλαιά πόλη, ιδρύθηκε το 458 όταν η πρωτεύουσα του γεωργιανού βασιλείου μεταφέρθηκε εκεί από τη Mtskheta όπως προαναφέραμε. Έχει στρατηγική θέση, τη διασχίζει ο ποταμός Mtkvari, ο μεγαλύτερος στην Υπερκαυκασία.
Η παλαιά της πόλη είναι πραγματικά μια πολύ ευχάριστη έκπληξη, με στενά πλακόστρωτα δρομάκια, παλαιές μεσαιωνικές εκκλησίες, παλαιά ατμοσφαιρικά σπίτια με τα χαρακτηριστικά ξύλινα μπαλκόνια.
Όμορφα ‘ζεστά’ καφέ, εστιατόρια, η πλατεία με το χαρακτηριστικό ρολόι (δείτε και το μικρότερο ρολόι στον κόσμο (;) στον τοίχο)
έξω από το Θέατρο Μαριονετών Gabriadze (καθημερινά στις 12:00 και στις 19:00, δίνεται παράσταση με μαριονέτες που ονομάζεται «Ο Κύκλος της Ζωής»),
η κεντρική πλατεία Ελευθερίας,
ο κεντρικός οδικός άξονας Λεωφόρος Rustaveli, μήκους 1,5 χιλιομέτρου, που όμως είναι σκαμμένος λόγω έργων, το πάρκο Mtatsminda το υψηλότερο σημείο, που φθάνει κανείς με το δημοφιλές τελεφερίκ που συνδέει το βουνό με την πόλη, η σύγχρονη μοντέρνα πεζογέφυρα της Ελευθερίας, ιστορικές αλλά πλέον μοντέρνες γειτονιές, όπως η Vera, το Sololaki και το Mtatsminda, με καφέ μπαρ και τόσα άλλα.
Η Τιφλίδα μια πόλη σύγχρονη και ταυτόχρονα δυναμική, με ιστορία, γραφικότητα, γρήγορους αλλά και πιο αργούς ρυθμούς. Εκπλήσσει τόσο ευχάριστα. Και η αλήθεια είναι ότι δεν είχα τον χρόνο να την ανακαλύψω, όπως θα ήθελα, αλλά κρατώ κάτι για την επόμενη φορά. Άλλωστε, θα με περιμένουν οι νέοι μου φίλοι, η Νίνα Bajelidze που μιλάει άπταιστα ελληνικά (σ.σ. συμμετείχε με το ντοκιμαντέρ “Από τη Μάνη στο Σβανέτι” όπου και απέσπασε Special Prize Award στο ATIFF2026)
, η Irine και η Sofio, και η ομάδα τους, ο Sergey Malkhasyan ο εξαιρετικός μας ξεναγός, η ‘ζεστασιά’ τους και η αγάπη τους να μας δείξουν τον τόπο τους, την χώρα τους, που, προσφέρεται για ταξίδι όλο τον χρόνο.
Και που βρίσκεται; Βρίσκεται στο όριο Ευρώπης και Ασίας, σχεδόν εξ ολοκλήρου στον Νότιο Καύκασο, με την οροσειρά του Μεγάλου Καυκάσου να σχηματίζει τα βόρεια σύνορα της Γεωργίας και τα νότια να οριοθετούνται από τα βουνά του Μικρού Καυκάσου.
Μιας χώρας, που στα γεωργιανά ονομάζεται Sakartvelo (Σακάρτβελο), που συνορεύει με τη Ρωσία, την Τουρκία, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, απλώνεται από τα βουνά του Καυκάσου μέχρι τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, που οι κάτοικοί της είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και η ονομασία της προέρχεται από την ελληνική λέξη ‘γεωργία’!
Και όσο για την μεγάλη βραδιά των απονομών του Art & Travel International Film Festival, δόθηκαν 30 περίπου βραβεία, από τις 130 συνολικά συμμετοχές από 17 χώρες,
με το πρώτο βραβείο (Grand Prix) να πηγαίνει στην Κροατία (σ.σ. παρουσιαζόταν ο προορισμός με πρωταγωνιστή τον Τζον Μάλκοβιτς) ενώ αξίζει να σημειώσουμε και την πρωτιά στην Κατηγορία «Art Documentary» του ‘δικού’ μας Αρίσταρχου Παπαδανιήλ για την ταινία Mauthausen, ο οποίος παρέλαβε με τιμή και συγκίνηση το βραβείο!
Συγχαρητήρια σε όλους, όπου δόθηκε το ραντεβού του 3ου Art & Travel International Film Festival για του χρόνου!
*
-Τις θερμές μας ευχαριστίες στην πρόεδρο του ATIFF Irina Khangoshvili και σ’ όλη την ομάδα της, για την άψογη διοργάνωση και παραμονή μας στην Γεωργία.
-Διανυκτερεύσαμε στο 4 αστέρων ξενοδοχείο «Astoria Tbilisi Hotel» στο κέντρο της Τιφλίδας (πολύ κοντά στην κεντρική πλατεία Ελευθερίας) (12 Chitadze Str.).
-Ταξιδέψαμε από Θεσσαλονίκη – Αθήνα – Τιφλίδα και επιστροφή με την Aegean Airlines, όπου πραγματοποιεί πτήσεις για την πρωτεύουσα της Γεωργίας, καθημερινά.
-Στη Γεωργία ταξιδεύετε είτε με νέα ταυτότητα είτε με διαβατήριο. Περνάτε έλεγχο διαβατηρίων, οπότε προτιμότερο είναι να έχετε διαβατήριο, για πιο γρήγορη διεκπεραίωση.
-Η Γεωργία είναι 1 ώρα μπροστά σε σύγκριση με την Ελλάδα. Το νόμισμα είναι το Λάρι (GEL), με την ισοτιμία να είναι 1 ευρώ προς 2,91 Λάρι Γεωργίας.
-Ταξιδέψαμε έχοντας μαζί μας και ταξιδιωτική ασφάλιση, όπου διαβάσαμε ότι είναι απαραίτητη για να εισέλθεις στη Γεωργία. Ωστόσο, ΔΕΝ μας ζητήθηκε πουθενά, ούτε στον έλεγχο διαβατηρίων, κατά την είσοδό μας στην χώρα. Κόστος ταξιδιωτικής ασφάλισης περίπου στα 20 ευρώ.
